PG 1️⃣1️⃣6️⃣. ↔️. 1️⃣2️⃣0️⃣
❤️DR SADEEQ 🤍
BY
NARNAH ƘANWAR SOJA
My 15novel comedy love and drama
THIS BOOK IS DEDICATED TO MY LOVELY BROTHER ABUBAKAR SADEEQ AND MY LOVELY SISTER AISHATU INDO.......
💪 *JAJIRTATTU WRITER'S ASSOCIATION*💪 ✍️
*(J.W.A)*
🦚🦋THE NOBLE WRITER'S TEAM🦋🦚
(🦚✊DEDICATION IS OUR STRON ✊🦚) Typing...📲
THIS PAGE IS FOR U NAMCY
KHADIJAH SUFYAN ENJOY...
SPECIAL THANKS TO
NOVEL ELITE WEBSITE
HAUSA NOVEL GROUP WEBSITE
ABOKIYAR HORA WEBSITE
CREATIVE NOVELS WEBSITE
TK NOVELS WEBSITE
HAUSA EBOOK'S
TASKAR HAUSA NOVEL
E..T...C
TITLE
Love is a flame that burns bright, even in the darkest night
A GURGUJE
BOOK 3 – DR SADEEQ
HOSTEL – EVENING
Nan Aliya ta shigo room ɗin, tana ɗauke da wasu Bag's
"Beb Dr SADEEQ ya kira ne meyasa baki dauki call nin ba i just see the new number he surprised me ya tambaye result naki "
“Ashe Dr SADEEQ ne!”
“Serious ne… okay… kibani labarin komai. Na tabbata zan baki shawara akan abun da ya dace , domin na fahimci soyayya ce mai ƙarfi tsakanin ku but dukan ku kuna ji dakai”
Indo ta sunkuyar da kai, ta ɗan yi murmushi:
“I know… but I’ll handle it my way ba na son anyone ya tsoma baki yanzu.”
Aliya ta zauna kusa da ita, ta ɗan matsa:
“Beb… Ina ganin kaɗan kawai ne ya kamata ki nuna honesty… amma ki tsaya nitsuwa kada ki sa zuciyarki cikin damuwa.”
Indo ta jingina da bango, ta rufe ido kaɗan.
“Yes… nitsuwa… na gane… amma zuciyata tana bugawa da suna guda ɗaya kawai.”
Wannan hutu na hostel ya fara nuna mata cewa Dr SADEEQ ba zai fita daga tunaninta ba, amma ita tana ƙoƙarin nitsuwa… domin tana son hankalinta ya dawo kafin ta yanke shawara.
Aliya ta zauna kusa da Indo, ta kalli fuskar kawarta da kulawa.
“Beb… every month yana zuwa from Abuja to Kano by flights. Maganar gaskiya, he likes you… seriously. Amma idan kin bani labarin komai, I will help with some advice.”
Indo ta ɗan yi shiru, zuciyarta na bugawa cikin sauri. Ta sauke ajiyar zuciya mai nauyi, tana kallon Aliya da idanunta cike da amincewa:
“Okay… I trust you, Aliya. Zan fada miki dukkan abin da ya faru.”
Aliya ta yi murmushi, ta karɓi hannu Indo da ladabi “Good… nothing is bigger than honesty, beb. Now tell me everything.”
Indo ta ɗan jingina, ta fara magana cikin nutsuwa, nan tabata labarin komai.
Indo ta jingina da kafadarta, zuciyarta na cike da farin ciki da nitsuwa “I hope zan iya tafiyar da zuciyata da hankali.
"Lallai, beb… kina wasa da damar ki. Yana sonki sosai kice zabin sa… kar ki damu da matar sa, ki bada kai kawai.”
Indo ta ɗan miƙe kafa, ta ɗan kalle ta, amma a zuciyarta akwai nauyi da sirri da ba zata iya faɗa ba. Ta yi murmushi kaɗan, ta sunkuyar da kai: “If only Aliya knew… she doesn’t know what happened years ago. Abinda Dr SADEEQ ya yi min… ba zan iya faɗawa ba.”
Aliya ta ɗan matsa kusa da ita, ta matso hannu ta shafa kafadarta:
“Beb… I know this is big. Amma ki tuna… opportunity kamar wannan ba a samun sau da yawa. Kar ki bari fear ko wani abu ya dakatar da ke.”
Indo ta ɗan yi shiru, zuciyarta na buga da sauri. Ta kalli Aliya, ta ce cikin murya mai laushi:
“Na gode… amma akwai wani abu… wani sirri… ba zan iya faɗawa yanzu ba. Amma ina jin cewa… zuciyata zata iya tafiyar da wannan… slowly.”
Aliya ta yi murmushi mai kulawa:
“Beb… na fahimce ki. Amma ki tabbata… wannan lokaci ne da za ki yi hankali sosai. Kuma ki sani, ina tare da ke, ko da me ya faru.”
Indo ta jingina da kafadarta, tana jin nauyin zuciya da farin ciki a lokaci guda:
“I just hope na iya tafiyar da zuciyata da hankali… kuma na kiyaye sirrin da nake ɗauke da shi. Amma zuciyata… tana bugawa ne da suna guda ɗaya kawai—Dr SADEEQ.”
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
Indo tana mota, zuciyarta na ɗauke da nauyi da tausayi. Yayin da suke isa Modirre, memory na baya ya fara dawowa a hankali—a hankali tana share hawaye daga idanunta.
Ta tsaya a kofar wani gida, ta kalli bishiyoyi da ke kewaye da gidan. Tabbas… wannan gidan ne. Amma abin ya banbanta—gidan ya canza, an sauya tsarin ginin zuwa na zamani, ya yi kyau sosai.
Man ta tambaye wasu yara a waje “Gidan na wa ne yanzu?”
Yaran suka yi murmushi “Ba kowa ne, an gyara gidan. Amma ana cewa gidan su Indo ne tana birni tana karatun likita.
Indo ta ɗan tsaya da mamaki, zuciyarta na cike da farin ciki da rashin gaskiya. Nan ne gidan da na taso… amma yanzu ya zama kamar sabon wuri.
Ba tare da bata lokaci ba, ta kama hanyar shiga gidan mai unguwa. Lokacin da matan gidan suka hango ta, fuskar su ta haskaka, murmushi ya bayyana a idonsu. Sai kawai suka yi sauri suka rungume ta, tana jin dumi da soyayya a rungumar su.
Indo ta rufe idanunta, ta ɗan miƙe zuciya:
— “Alhamdulillah… na dawo gida. Na dawo wurin na… kuma yanzu na ga sun karɓe ni da hannu biyu.”
Indo ta shiga cikin gidan, sai kawai yan gidan suka zagaye ta da murmushi da murna. Kowa na tausayawa, suna rungumar ta, kamar sun dawo da yarinyar da suka dade ba su gani ba. Ƙaninta ma na nan, fuskar ta cike da farin ciki da rashin gaskiya, tana tsallakewa ta rungume Indo.
Labarin zuwarta ya iso ga tsofaffin ƙawayenta—Dijee, Haule, da Mairo—duk suka cika gidan, fuskar su na haske, idanuwansu cike da dariya da mamaki. Indo, a lokacin, ba ta iya boye farin cikinta ba. Ta fashe da kuka, hawaye masu ɗumi suna zubo daga idanunta. Duk wanda ya ke kusa da ita, suna tausa mata kai, suna murmushi da kalamai masu taushi:
— “Alhamdulillah, kin dawo gida lafiya, Indo.”
Indo ta tsaya a tsakiyar falon, tana kallon gidan da aka gyara zuwa na zamani, bishiyoyi sun yi kyau, lambu ya cika da furanni, da dakin cin abinci da falo mai haske. Zuciyarta na cike da mamaki da jin daɗi. Tunanin ta ya koma baya, zuwa lokacin da ta rabu da iyayenta da rayuwar yarinta, lokacin da dukkan wahalolin suka fara. Amma yanzu, duniya ta sake cike da haske a gabanta.
Dijee ta ruga ta rungume ta, tana dariya:
“Indo! Yanzu ke ta dawo da kyau! Mun dade muna jiran wannan rana.”
Haule kuma ta zo tana ta shewa, tana ƙara da cewa:
“Wallahi, babu abin da zai raba mu yanzu, kin dawo gida lafiya kuma kowa ya gamsu da ke.”
Mairo kuwa, tana dariya da hawaye a ido, ta ce “Kin dawo ne don a ci gaba da tsohuwar soyayya da dariya, ko Indo? Mun yi kewar ki sosai!”
Indo ta zauna a falo, tana jin dumi a zuciyarta, tana jin cewa dukkan wahalolin da suka wuce, yanzu sun koma ƙwarewa, farin ciki, da tsaro. Ta rufe idonta, ta yi addu’a a zuciyarta:
“Ya Allah, ka kawo negida lafiya, kuma ki kiyaye ni daga dukkan zalunci da bakin ciki.”
Hawaye na ci gaba da zubo, amma wannan karon, suna zuba farin ciki ne, ba bakin ciki ba. Indo ta fara jin ƙaunar gida da iyayenta da ƙawayenta, kuma a ranta ta yi alkawarin cewa zata cika burinta na zama cikakkiyar mace a rayuwa, kuma zata more sabon lokaci...
Bayan tsofaffin ƙawayenta sun rungume ta, Indo ta tashi, tana kallon kowanne daga cikinsu. Dijee ta ce:
“Yau fa, za mu yi zaman farin ciki da dariya kamar tsohon lokaci, ko kin manta?”
Indo ta yi murmushi, amma hawaye na zubo a idonta:
“Ba zan taba mantawa ba… amma yanzu zan tabbatar da cewa zan cika burina. Zan tafi Kano University, kuma zan yi kyau sosai a can.”
Haule ta yi dariya “Kai! Ina fata za mu tafi tare kamar kullum, amma yanzu za ki zama babban ‘big girl’ a school.”
Mairo kuwa ta matso kusa da Indo, ta lumshe hannunta a na Indo, tana cewa:
— “Indo, kin dawo gida lafiya, amma yanzu akwai sabon mataki a rayuwa. Kada ki manta da mu, mu ne ‘family’ dinki.”
Indo ta rungume su gaba ɗaya, tana jin cewa duniya ta sake cike da ƙarfi da farin ciki. A ranta, ta yi alkawarin cewa “Ko da menene zai faru, wannan gida da tsofaffin ƙawayena za su kasance inda zuciyata take.”
Sai ta tsaya a kofar gidan, tana kallon bishiyoyi masu furanni, da fale-falen zamani da aka gyara, tana jin kamar sabon babi na rayuwarta zai fara yanzu. Ta yi murmushi a ranta, ta kawo musu kaya sosai nata na sawa da kuma tsararba da ta tattara har maƙobta ana ta rabo kaya arziki
“Yanzu gaskiya na dawo gida… kuma babu abin da zai raba ni da burina.”
A nan sai ta tashi, ta zauna a cikin falo, tana magana da Dijee da Haule:
“Ku gaya min komai. Ko wane labari ne ya faru a baya, zan so na ji.”
Dijee ta fara dariya, tana cewa:
“Kai, Indo, labari ya wuce sosai, amma yanzu zamu yi nishaɗi da dariya. Kuma ki shirya don comedy, drama, da soyayya a makaranta.”
Indo ta yi murmushi, tana jin cewa sabuwar rayuwa ta fara, kuma tana da tabbacin cewa za ta iya shawo kan duk wata matsala da za ta zo a gaba, tare da tsofaffin ƙawayenta...
Dijee ta yi dariya tana cewa “Eh ai Wallahi, Dr SADEEQ ne sillah… ya bawa kowa aiki ya gyra gidan ku kuma ba kowa ciki an gyara sai mai kula da gidan muke kisha kallo”
Indo ta yi tsit tana jin zuciyarta na bugawa:
“I… a chan… ina mishi rashin ji? Ashe yana kula dani da dangi na… yana min hallaci a boye… bansaniba meyasa na kasance mara yafiya a garisa…”
Ta taɓa fuska da hannu, tana jin zafin tunanin da baya da kuma sabuwar kulawar da take samu yanzu. Tana kallon bishiyoyi, fale-fale masu kyau, da ɗakuna da aka gyara—duk suna bayyana kulawar Dr SADEEQ da yadda yake sha’awar rayuwarta da dangi nata.
A ranta ta yi alkawari:
“Zan yi ƙoƙari in fahimci abubuwan da suka gabata, kuma in kasance mai gaskiya da zuciya mai kyau. Idan Dr SADEEQ yana ganin ina da halin hallaci, zan nuna masa cewa… zan iya zama mai daraja.”
Indo ta ɗauki numfashi mai zurfi, ta yi murmushi a ranta. Duk da cewa zuciyarta ta cika da tambayoyi, ta fahimci cewa sabuwar rayuwa tana fara yanzu, kuma akwai damar da zata gyara tsohuwar kuskure da kuma haɗa soyayya gaba.
Dare yayi, Indo tana zaune suna ta hira harda mazan ƙawayen ta ,mai Unguwa na kiran ta.
“Ai… mijin ke ɗan albarka ne,” in ji muryar sa cikin sanyin jiki da dariya mai taushi.
Indo ta ɗan miƙe, idonta cike da mamaki:
“Baba… miji kuma?”
Mai unguwa ya yi ajiyar zuciya, yace “Subhanallahi… har yanzu bai gayyamin ke ba. Amma ki sani, bayan mutuwar Mama, a ranar da auren sa ya kai ke gidan su…”
Indo ta tsaya, zuciyarta na bugu da ƙarfi. Mamaki da jin daɗin hankali suka ratsa ranta.
“Ai… gaskiya ne?” ta ce cikin ƙarancin muryarta, kamar tana jin abin da zuciyarta bata iya gaskatawa.
Mai unguwa ya yi murmushi:
“Haka ne, Indo… ya kula da ke sosai, har ya tabbatar da cewa duk bayan mutuwar Mama, zai cika miki burin ki na ilimi Subhanallahi, Allah ya tsara komai.”
Indo ta zauna a hankali, ta rufe ido tana jin ruhu ta natsu da kuma farin ciki mai cike da tsoro da mamaki. A ranta tace:
“Ashe… a boye yake kula da ni, yana son na samu farin ciki da dangi na… wallahi, wannan babban albarka ce.”
A haka ta kwana, Indo tana cikin duhun daki tana tunani, idonta cike da hawaye:ma “Ashe… daman miji nane… ba fyade ya min ba…” ta faɗi a ranta.
Zuciyarta ta cika da haushi da tausayi: tana tuna yadda take jana jikin sa, tana gudun sa, tana zagin sa… duk da cewa zuciyarta na cewa “Ina sonsa”. Amma sai ta yi tambaya:
“Meyasa ya ɓoye min gaskiya? Me yasa bai nuna min soyayyar sa da cewa shi Halal na bane ?”
Ta fashe da kuka sosai, hawaye na zuba kamar ruwan sama, tana jin ƙoshin wahala da farin ciki a lokaci guda. Amma a ranta, ta fara jin wani sanyi mai taushi, kamar tabbacin soyayya da kulawa daga Dr SADEEQ.
Indo ta jingina da bango, tana murmushi a ranta, koda hawaye na sauka, zuciyarta ta fara fahimtar cewa ba duk wanda ya so za a iya zargin shi da sharri; kuma Dr SADEEQ yana kan hanya mai kyau ta nuna mata gaskiya da soyayya.
✨ To be continued…
Indo ta yanke shawarar cewa ba zata tsaya two weeks a Yola ba; za ta ɗauki week ɗaya kawai, domin zuciyarta na neman ganin Dr SADEEQ a kowane hali.
Ta zagaya kauyen su, tana jin nishaɗi sosai da yanayin, tana tuna tsofaffin lokacin farin ciki da Dr SADEEQ. Hawayen ƙwaƙwalwarta na fitowa a hankali yayin da take murmushi cikin sirri, tana tuna sweet memories da suka yi tare a baya—lokacin da rayuwa bata cika wahala ba, kuma soyayya bata rikice ba.
Ranar Friday ta kama hanyar Abuja zuciyarta cike da tsammani da fargaba. Kowanne mataki na tafiyar ya tuna mata da lokutan da suka shafe tare, kamar kowanne ƙafar kafa tana ɗauke da tunanin sa.
Nan take, Indo ta ji wani sanyi mai taushi a zuciyarta—irin farin ciki da kaɗan kaɗan ke bayyana, tana fatan ganin Dr SADEEQ nan ba da jimawa ba.
Indo bata isa Abuja da wuri ba. Hanya ta samu cikas, taxi ɗin da ta hau ya tsaya a wurare da dama saboda traffic da matsalolin hanya. Sai da ta kai 7pm kafin ta shiga gidan su. Idon ta ya fara zagayawa, zuciyarta na bugu da sauri, tana jin farin ciki da tsoro a lokaci guda.
Ta tsaya a kofar gidan, ta ɗan ɗauki numfashi mai zurfi, tana jin ƙamshin gidan da daddare, da waɗannan ƙananan sautin rayuwar dare—rana ce da ta ɗauki tunanin ta da yawa. Ta tuna dukkan sweet memories da Dr SADEEQ a baya, yanda yake kawo ta gidan nan tun kafin su tare da su Dr Kamal yana ce mata idan yaye aure nan ne gidan su .. ina cewa yana amfani da Ni ne , ashe ma nike amfani dashi nan take hawaye suka fara lunkucewa a idanunta.
Tun a ƙasan zuciyarta, ta gane asalin kulawar Dr SADEEQ da dangi na, da yadda ya ɓoye soyayyarsa da gaskiya gareta har yanzu. Ta yi tambaya a ranta: “Me yasa nake jin tsoron sa amma ina son sa har yanzu?”
Nan take, ta rike handbag da bag ɗin kayan ta da ƙarfi, ta shirya fuska don fuskantar sa. Ita kanta bata san ko zai yi dariya ko zai yi magana mai zafi ba. Duk da haka, cikin zuciyarta, ta yi alkawarin ba za ta sake gudu ba, saboda a wannan lokacin, ta fahimci cewa Dr SADEEQ ba kawai wani mutum bane—amma mijinta a zuciya da kuma rayuwarta.
Dan Allah a dinga mana like, comment, share sannan ayi Following ta haka ne kuma zamu taimake mu domin jin daɗin kawo muku littafai.
